by
Sander,
30 November 2009 at 03:30
Een goede avond,
Laten we de excuses voor het uitblijven van een regelmatige post achterwege laten, want ik heb veel te vertellen, veel te veel. Daarom zal ik maar een greep uit het assortiment nemen en in dit in hoofdpuntstijl aan u weergeven.
Wat heb ik allemaal uitgestoken de laatste maanden?
Eén van de eerste dingen die me te binnen schiet is Madrid. Madrid is prachtig, de mensen zijn er geweldig, evenals de bottelons en het eten. Ik was er uitgenodigd door Clive, de Australiaan die begin september hier een weekje is gebleven. Er was juist een reünie van erasmusstudenten uit utrecht aan de gang, waar Clive ook bij was. Ik heb er dus veel, en zeer toffe mensen ontmoet. Een bezoek aan Fleur, studiegenoot in Leuven, kon er natuurlijk ook niet aan ontbreken. Het weer in Madrid was, eind oktober/begin november, zomersers dan de zomer in België ooit zal zijn, en de feestjes zijn er, ik zal zeggen ook naar behoren. Voor wie er ooit aan denkt naar Madrid te reizen, geef ik deze tips: het retiropark, met een geweldig relaxed “central park” gevoel, het Palacio Real, waar zoveel waarde ligt opgestapeld dat het de Belgische begroting op een overschot van 50% kan duwen, de bottelons op de vele, vele pleintjes, het verjaardagsfeestje van iemand die ik niet kende maar die wel vrij koningsgezind was, en het Prado museum.
Ik ben naar Coimbra gereisd. Het Leuven van Portugal zeg maar, met de derde oudste universiteit van Europa. Geweldige stad, geweldige studentensfeer, geweldige hostels ook, en ook een fuif waar zoveel mensen waren dat drie almas van leuven allen gevuld zouden zijn.
Ook heb ik een geweldige tijd gehad met vrienden hier op bezoek. Het eerst bezoek van Bas en Pieter (mijn broer). Zij waren hier op de perfecte moment, de zon nog in volle toeren draaiend, en de straten nog op z’n zomers levend. Het strand van Espinho heeft onze muzikale kwaliteiten kunnen ontdekken bij zonsondergang, de kastanjemevrouw heeft ons met haar prachtige stem kunnen overhalen tot het kopen van overheerlijke warme kastanjes, Braga, en vooral Bom Jezus in Braga heeft onze volhardendheid en conditie mogen aantreffen, en in Porto hebben we de blaubergse cultuur aan de man gebracht.
Het tweede bezoek was van de Leuvense vrienden, Tineke, Koen, Pim en Bram. Zij hebben een ander weerfenomeen van Porto (aka little London) kunnen aanschouwen: de regen. Maar echte Belgische bonken laten dat natuurlijk niet aan hun hart komen, en dat hebben ze hier geweten. Twee portkelders bezoeken was eigenlijk nog niet genoeg, al zijn we nu toch experts in de portowijn, in Guimaraes hebben we onze middeleeuwse ik laten zegenvieren en zijn we bijna in Lord of the rings-personages verandert, en als we over personages spreken moeten we natuurlijk ook de halloweenparty vermelden waar niemand ons meer herkende en aansprak als koning Bram/ pirate Pim/ arabier Koen/ andere arabier Sander/ bij Lize en (ik weet eigenlijk niet meer als wel personage)Tineke. Daarnaast heeft de tuin van Serralves moeten onderdoen voor onze artistieke foto en filmkwaliteiten, en hebben we onze tekencapaciteiten dan weer uitgebuit op de t-shirts van iedereen en nog mensen.
Erasmus is echter geen snoepreisje en Porto is niet luilekkerland. Hier moet ook gewerkt worden. Eerst zijn er de werkjes en papers voor de plaatselijke vakken, over veranderingen in de structuur van families in Portugal, en over de culturele consequenties van het globaliseringsproces (voor de geïnteresseerden). Ten tweede voor de thuishaven. Blijkbaar is het vertrouwen in de buitenlandse universiteiten niet echt groot, dus stuurt men voor de zekerheid maar opdrachten door vanuit Leuven, en het ziet er naar uit dat er de volgende weken nog velen zullen volgen.
De tekst begint hier weer veel langer te worden dan voordien gewenst, dus dit is er nog gebeurt: ik heb m’n eerste echte golven bedwongen met een surfbord, ik heb me kostelijk geamusseerd op onze twee grandioze huisfeestjes, ik heb nog steeds niet genoeg Portugees onder de knie om mijn professoren deftig te verstaan, ik heb mijn kookskills drastisch aangescherpt, ik heb zeer vreemde diners meegemaakt met mijn klasgenoten.
Over dat laatste toch snel iets meer : we (Lize en ik) werden uitgenodigd op een avondje uit met de hele klas sociologie hier in Porto. Dat zagen we natuurlijk goed zitten, en we schreven ons in(aangezien dat de bedoeling was). Daar aangekomen leek alles eerst heel rustig, behalve dat de hele richting sociologie daar was, in plaats van de hele klas. Iedereen was rustig aan het praten tot de drank en het eten op tafel kwam. Plots sprong iedereen recht, begonnen ze Portugese liederen over de sociologie, de faculteit, het studentenleven, drank en nog veel meer te zingen, begonnen ze elkaar toe te drinken en begonnen ze vrij snel dronken te worden. Blijkbaar is dat typisch voor Portugese studenten, een soort cantus, maar dan met eten en zonder alles errond. Van eten kwam er niet veel in huis, maar tof was het wel.
Tot zover de hoofdpunten van mijn verhaal. Bedankt voor het lezen en nog een prettige avond.