Vragen

Het overkomt iedereen wel is dat je op een vlieger zit en ineens komt de vraag “waarom zit ik op een vlieger naar Slovenië”. Dit overkwam me ook op 2000m hoogte, nu niet dat ik weet hoe hoog de vlieger vloog maar het leek me toch een hoogte waarvan je de ochtend na de val lichtjes stramme spieren aan overhoudt. Die vraag kon ik tijdens de vlucht niet beantwoorden, ik heb althans geprobeerd maar het broodje van Adria Airways had al mijn aandacht nodig, een broodje van 200 euro kan dat met een mens doen.

Het was inmiddels nacht als we lande op de luchthaven van Ljubljana. Sinds de luchthaven een goeie 30 km verder is dan Ljubljana en waarom de vlieger ons niet even kon afzetten toen we over de stad vlogen was duidelijk, ik ben geen fan van stramme spieren en zeker niet als er veel moet gebeuren. Maar we zaten dus vast op 30km van de stad, je zou denken waarom niet even stappen maar als je dit denkt dan ken je me niet, ik ben namelijk geen fan van stramme spieren. Dus ik ga naar de uitgang van de luchthaven en ik zie een sympathieke dertiger staan met een naamplaatje Charlotte Nuyens, ik dacht als hij een Belgische een lift wil geven waarom ineens geen twee Belgen voor de prijs van één. Zoals ik vermoede stond de sympathieke dertiger open voor dit aanbod, en we hadden nog niet eens gezegd dat we sociologen waren.

Na de vlieger zat ik in de auto nog altijd onderweg naar de meest sympathieke stad van Oost-Europa waar waarschijnlijk de meest sympathieke dertiger van Europa woont. Nog altijd met de vraag waar ik mee bezig was “waarom zit ik op een vlieger naar Slovenië”. Ik vertelde de chauffeur van de auto dat ik met dit probleem zat en wonderwel loste hij deze direct op. Hij zei dat ik in een auto zat. Aha Probleem opgelost! Maar ondertussen terwijl ik de stalinistische gebouwen zag voorbij vliegen als de mug die nu boven mijn hoofd aan het circuleren is. Kwam een tweede vraag “wat zit ik in een auto naar Ljubljana te doen”. Met de nasmaak van de beste ham dat ik al ooit had gegeten voor 200 euro overviel het me, Ik heb er geen gedacht van.

Nu is het dag drie en de vraag blijft dwalen terwijl je verder gaat door het land, en elke opgeloste vraag zorgt voor de productie van een andere, ik probeer ze op te lossen maar het land houd me bezig. Is het niet met eten dan is het met architectuur en is het niet met architectuur dan is het met communisme, elk standbeeld lijkt hier immers op een beeld van Lenin in één van zijn verschillende levensfasen. Maar de vraag of het nuttig is dat ik een antwoord heb op al deze vragen is irrelevant, ik zal er de komende weken een antwoord op proberen geven maar tot dan kan ik maar één antwoord geven op de vraag “is het hier tof” en ja dat is het zeker!

Greetings,

Dries.